Walther & de...

Flittig fyr han der Walther... Han har bygd heile tre hus i mosen på lysfatet vårt, og jammen driv han ikkje og lagar mandlar også - eller i alle fall hiver dei i sjokoladen.

Eg likar Walther eg, om han er blitt litt kommers så er ikkje det så nøye for meg, det er nokre år sidan han flytta inn hos oss og me er ikkje lei han enno. Så Walther han blir, både i hus- og sjokoladeform!

I går monterte Frøken Fryd tidenes skeivaste pepperkakehus. For første gong i historien vart huset montert på egen hånd (altså utan ekspertise hjelp frå Herr Fryd) og med knekk (smelta sukker). Det var ei utfordring, eg skal ikkje nekta for det.... Men huset står enno og eg lar meg ikkje knekka av kommentarar som: "var delene skeive, eller...?" Smågutane stod heldigvis klare med melisglasur, nonstop og zombie-seigisar for å dekka over mammo sine "shortcomings" som byggingeniør - og me eg er veldig fornøyde med reslutatet!

Pepperkakehuset er under invasjon av zombie-seigisar - men dei tullingane har jo ikkje fått med seg at det hverken er dører eller vindauger på huset - og skorsteinen er tett - haha! Suckers!!

Som dåke ser så kryper jula fram i Fryd Huset, Frøken Fryd julifiserer litt etter litt og koser seg verre. Kurt'n og Kringkastingsorkesteret hyler og skriker i bakgrunnen og Frøken Fryd nynner skjærande falskt til, krøller tærne og smiler fjollete, for Frøken Fryd er ei skikkelig julejenta nemelig!

I kveld skal det bakast pepperkaker og Ikea har vore greie og laga deig til oss, no er det vel ikkje berre Frøken Fryd som er plaga med at pepperkakedeigen har ein tendens til å bli dyr - men det er kun fordi ting på Ikea lever sitt eget liv og smyg seg oppi den gule låneposen når Frøken Fryd ikkje følger med. At eg aldri lærer altså... Jammen godt eg ikkje hadde vogn!

Måtte ta bilde av pusen i dag, og som ein kvar pus - som bur i interiørbloggar hus - så matchar han putene. Ellers hadde han sjølvsagt aldri fått sova i sofaen ;)
 

Pusen heiter Rooney, og han har jammen levd opp til namnet sitt! Me måtte rett og slett kastrera han, han berre sprang etter damene, men no går alt så mykje betre. Heldigvis er han veldig mykje finare enn namnebroren sin i UK...

Vel - med dette innlegget så tenkte eg å drista meg til å vera med i utfordringa til NIB, sånn i siste liten liksom.

Vil du sjå fleire innlegg med temaet "jul i vårt hus" så kan du klikka deg inn her og nyta synet.

Klem Eli

Armbånd frå Thelma T

Sjå her... Har dåke sett så mykje snop samla på ein stad? Lekre, lekre armband frå Thelma T. Og veit dåke, no kan ein av oss vera så heldige å vinna eit smykke frå Thelma T.

Om eg er den heldige vinnaren så vil eg veldig gjerne hatt ein av desse godsakene, aller helst begge to og brukt samtidig. Det trur eg hadde vore lekkert!

No krysser eg fingrane for at eg vinn eit av desse så eg kan snadra meg til i juleselskapa som kjem som perler på ei snor framover :)

Prøv du også då vel!

Møkkamann!

... eventuelt julamann (kakemann)! Hekkan for eit slit å baka det da!?!?
Dette var min jomfrutur med julamenn - og eg har frest og svetta og baka.

Stakkars mini fryden som var med på galskapen - han fant ut at det var lurt å ligga lavt i terrenget når monstermamma lot dei mest fargerike glosene hagla (det var sjølvsagt 8 års grense på dei da).

For noko kliss! Nei, takke meg til pepperkakedeig frå Ikea...
MEN - når det er sagt så blei dei sabla gode dei møkkamannane våre.
Er det vanlig at julemanndeig er veldig klissete? Dei første omgangane var det jo heilt umulig!
Når me endelig hadde fått vendt i nokre mjølposar så gjekk det rimelig greit.

Monstermamma og minifryden fekk etterkvart teken på det, og brett etter brett susa inn i ovnen.
Haugen med julamenn, damer, hjerter, stjerner, kameler, elefanter og snøfnugg vokste. Og minifryden sitra av spenning når Herr Fryd skulle smaka på kokkekunsten hans. Og det vart jo godkjent såklart. Storefryden var også veldig imponert over monstermamma og minifryden og kosa seg verre.

Tross ei sint monstermamma så var eg veldig populær i dag, og minifryden syntes det var kjempe kjekt å baka med meg. Og me var enige om at me gleder oss veldig til å ta fatt på pepperkakene også - spesielt når me skal pynta dei...

Her har dåke ein liten presentasjon av pepperkakene som Herr Fryd og eg baka i fjor - dei som eg skal baka i lag med minifryden vert nok av ein litt annan karakter...

For sarte sjeler så vil eg berre advara mot å scrolla nedover - for me snakkar frekke pepperkaker her altså! Men det var sabla gøy å pynta dei - og me syntes me var veldig morsomme og på kanten.

Stripper kaker

Om nokon har gode julamann-bake-tips til meg så tar eg i mot med åpne armar - for dei var søren så gode, men hadde klart meg med litt meir samarbeidsvillig deig...

Mett klem frå Eli

Sweet Sunday

Sakte men sikkert sniker jula seg inn i Fryd heimen, vri hasselen har pynta seg som eit juletre, nett som Frøken Fryd når ho skal ut på dill - viktig å gjera det beste utav det tenker Frøken Fryd - og lesser på med smykker og ringer og øyredobber. Og som dåke ser så er ikkje vri hasselen vår det spor betre, man blir hva man omgås & de...

I går måtte Frøken Fryd jobba overtid, men ho har knakande kjekke kollger, så det gjekk egentlig ganske greit. Me snopa, det var tross alt laurdag, og så kosa med oss med pizza til lunsj og prata skit. I går kveld var Frøken Fryd på oktoberfest i Desember, og det var kjempe kjekt! Me skulle kle oss ut, men sidan Frøken Fryd hverken har lederhosen eller dirndl så gjekk ho som den ølhunden ho er og hengte ein tom ølboks rundt halsen. Som sagt - Frøken Fryd pyntar seg som eit juletre!

Lederhosen og dirndl funne på google.com

Dagen i dag har vore veldig grei, ølhund til tross, og me har vore i skogen på leiting etter mose. Heldigvis tok me berre den utan hundebæsj, ellers hadde det nok blitt dårlig julestemning i Fryd heimen...

No er to lysfat blitt julifisert med mose og kongler og lys med hampetau, og noko ekstra, slikt som kryp rundt når det vert godt og varmt i mosen. Men er ein utålmodig så er ein utålmodig!

No er Alene Hjemme 1 og 2 komt fram i frå julestæsjet og Familien Fryd har ledd rått av dei teite bandittane og tøffe Kevin. Det er nemelig tradisjon.

Fenalår står på menyen i dag, så i morgon vert det nok posar under augene til Frøken Fryd, men det er det faktisk verdt! Fenalår med poteter, flatbrød og rømme er nam nam!

Kva førjulstradisjonar har du?

Klem Eli

Ribba og Frøken Flau

Bilde lånt hos Tine.no og har overhodet ingenting med innlegget å gjera...

No lurte eg dåke, moahahahahahaaaa! Dette innlegget handlar overhodet ikkje om jul. Eg skal derimot dela ein historie med dåke, ein historie som handlar om når Frøken Flau gjekk på kino med ei god venninne og vart ribba for stolthet.

Det var ein mørk og stormfull aften... (google.com)

Det var ein mørk og stormfull aften, og sidan Stavangerbunad (allværsjakke) ikkje alltid er ok så hadde Frøken Flau på seg ei kvit ullkåpe for anledningen. Kvite kåper er ALLTID eit usedvanlig dårlig valg - sjølv om dei kanskje var billige å kjøpa så jamnar det seg fort ut med renseri rekningar... mhm... Ein annan dårlig egenskap med kvite ullkåper er at dei viser godt i mørke - i mørke kino salar for eksempel. Vel, sidan det også regna denne aktuelle kvelden så hadde Frøken Flau med seg paraply - type long.

Lisebeth Dahl paraply bilde lånt hos shabby-shop.de (slik paraply har faktisk Frøken Flau)

For Frøken Flau sin del så høyrer kino og snop i saman, og på denne aktuelle dagen vart det også handla inn popcorn - type stor (heldigvis skulle det visa seg). Så Frøken Flau hadde favnen full når ho entra kino salen i den kvite ullkåpa og med den longe paraplyen, skulderveske, popcorn, snop og pepsi max. Ein god kino opplevelse betyr å sitta midt i midten, og sidan me var ørlite seint ute så var dei fleste komt, og så var det å smyga seg på plass...

Til å begynna med gjekk det rektig så bra, og Frøken Flau var henrykt og fornøyd og gleda seg til filmen, og popcornet, og snopet, og pepsi max'en og avanserte langs raden i eit relativt høgt tempo. "Dunk!!"  Der traff Frøken Flau ein på raden nedanfor i hovudet med den longe paraplyen. "Å nei! Beklager så mykje!"  Det var jo pinlig! Så Frøken Flau bøyer seg ned for å unnskylda seg. Det er IKKJE lurt når ein har popcorn i åpent beger. Så Frøken Flau drysser eit fint lag med popcorn i hovudet på den som sit vedsidan av stakkaren som fekk paraplyen i hovudet. Forfjamasa skal Frøken Flau beklaga seg for det også; "Unnskyld!!" og kjenner ein ukledelig raudfarge spre seg i kinna, blir usikker og klumsete og trampar uelegant på tærne til dei som sit langs raden på vegen vidare mot midten. "Nei og nei, beklager!" og forfjamsinga tar heilt over og Frøken Flau snublar og dett longflat over ei rad med fnisete fjortis-jenter og deler generøst ut popcorn til alle. Jackpot!!

I slike settingar er det om å gjera å halda hovudet høgt, ta det med fatning og det er jo klart at Frøken Flau gjorde nettopp det! Rista på fjøra, reiste seg elegant opp, ranka ryggen, rakte ut popcorn begeret og spurte: " Har alle fått?!?!"

Ribba høne!

Pøh! Det gjorde Frøken Flau aldeles ikkje! Frøken Flau flirte flaut og smaug seg forsiktig og fnisande og unnskyldande bort til setet sitt midt i midten med den kvite ullkåpa som viser godt igjen i kinomørket, den longe paraplyen, skulderveske, snop, pepsi max og bittelitt popcorn.

Lurer du på kva film Frøken Flau såg? Aner ikkje... Husker overhodet ikkje. MEN følelsen av å gjera maks utav ein entre, det husker Frøken Flau veldig godt, følelsen av å vera ribba for stolthet...

Kva likar du å ha med deg på kino?

Klem Eli

Staken

Sidan det var ein smule ullne bileter av advenstaken på mandag så fant eg ut at dette lyte eg prøva å gjera betre...

No ser dåke vel med letthet at det er kanelstenger og ikkje sigarsneipar, sant vel?

Eg må innrømma at mosen vart handla inn hos Plantasjen, og eg må sei at i forhold til kva eg fekk så var summen svimlande. Ikkje aktuelt å gjera det att, så eg lyte ta på slagstøvlane og krypa litt rundt i skogen trur eg...

Har heile to lysfat som skal julifiserast med mose, så det er jo ikkje nett nåke å venta på, og dåke, NO kjenner eg at julestemningen kjem krypande. Erlend la inn klage om at det var alt for lite jul hos oss. "Alle de andre har stjernår å nissår å sånn, mamma..." Så i dag tok eg eit lite dykk ned i julekista og fekk gravd fram litt meir jul, det er jo lov! Og då kom det seg, saman med at dei første sviblane blømer og dufter, mmm!

Eg har lyst å melda meg på juleutfordringa hjå Helene og Henriette med bloggen S9kkerbuo med dette innlegget. Har du meldt deg på?

Her kan du sjå mange flotte bidrag!

Klem Eli

Adventskalenderen

Årets adventskalender er "spretta", den første lomma er tømt, og vekkinga i dag gjekk som ein lek!

Førtiåtte lommer er fylt med små, kvite papirposar frå Panduro Hobby, bretta fint i toppen, laga hol med holemasking og knytta ei raud sløyfe gjennom for å forsegla adventspakkane frå nyskjerrige barnefingrar.

I år er årets adventskalender berre "ein liten oppmerksomhet". Me har tidligare kjøpt inn små dingsebumser som passar i lommene, og me har gjerne helst vore ute i siste liten med shoppinga slik at grensa for kva me kjøper, sånn reint prismessig, blir meir og meir utviska - det blir dyrt det. Så i år har dei fått fox, dumle, smørbukk, mambo etc i papirposane sine, og så litt meir i helgene då. Mammo har difor stempla på dei posane som høyrer helga til slik at det ikkje skulle frista å bytta ut desse når ein er litt meir kvessen.

Det var som sagt lett å vekka dei i dag. Erlend fekk ikkje lov å plukka ned gåva si før han var komt i kleda. Han kledde seg raskt som ein vind og hoppa og sprang opp trappa til stova for å setta seg og åpna opp. Sløyfa for av i ein fart, han rista open posen såg oppi... og så fekk mamma ein klem og medan han klemte meg hardt så kviskra han: "neste år vil eg ha lego kalender, mamma"...

Hihihi, han har forstått det! Sei det med ein klem slik at mammo ikkje får sure lippe ;) Men så var det visst litt kjekt med godis også da. Og innimellom så køyrer me "tampen brenner" - det er ein del av aktivitetskalenderen. Då gøymer me små lappar med aktivitetar som skal foregå den dagen - eit lite tillegg.

Men no har eg noko å visa dåke... Jepp, jepp... eg oppdaga nemelig at fristen for "unblogged hos Manuela" er i dag, så då skal dåke få sjå korleis det ser ut rundt kalenderen til størsteguten, den som faktisk ikkje er hengt opp enno, men ligg på det nye spisebordet som no står midt på golvet i stova...

Åhåy... messy stuff... for ikkje å snakka om tilstanden i "cyberspace" rett bak bordet... Der interør blad og invitasjonar i frå skulen, og halvferdige lysfat sleng rundt. Vesker og pappkasser og aviser og stempel og anna fjas oppå bordet... Fysjom.

Ja, då har eg vist at hos oss kan det jammen vera rotete, og det veit alle som kjenner oss ;)

I dag er det juleavslutning for 3. klasse, så me er invitert til forestilling med salg av kaffi og kaker etterpå. Det blir koselig. Så får me håpa at Erlend ikkje er like nervøs som han var for to veker sidan, då skulle dei ha morgonsamlinga for heile skulen med samme forestilling som dei skal ha i dag. Og Erlend skulle åpna showet som Claude Monet. Han var heilt satt ut stakkar gut, han var kvalm og svimmel. Eg trudde guten var sjuk, og det var like før eg holdt han heime, heilt til eg kobla at han er jo berre drit nervøs - skikkelig premiere nerver! Då er det godt med fleksi tid, slik at mamma kunne vera med på skulen og halda i handa og klemma og oppmuntra og sitta og smila og vinka og nikka og vera trygg. Og det gjekk jo så bra! Gleder meg til i kveld!

Klem Eli